Sevıl GOKGOZ Hiç kendinde bir yerde kayboldun mu?
İnsanlar için hep şunu söyleriz: ”Herkes seçimlerini yaşar”. İyi ya da kötü… Doğru ya da yanlış…Ve bunu ne kadar da rahatızdır.
Ya kendin için?.
Sen kendi seçimlerini gerçekten yaşayabildin mi?. Ya da kendini bu seçimlerinin arasında ne zaman nerede kaybettin. Belki bir gün aynaya baktın ve gördün kü sen başkalarının seçimlerine saygı duymuş, kabullenmiş ve hatta sana ait olmayan duyguları bile üzerine almayı vazife edinmişsin. Tanıdık geldi mi?
Geldi değil mi?: Farkettin belkide o ayna karşısında. Ötelediğin hayallerini, senin değil ama başkalarının senin için yaptığı seçimleri, yorgunluğunu kısacası sen seni bir yerlerde unuttuğunu.
Ve işte o an anlarsın: Kendinle yeniden tanışman gerektiğini. İlk başlarda kendine yabancı olduğunu, kendinle yeniden tanışman gerektiğini en önemlisi kendini o unuttuğun yerden alıp tekrar el ele tutuşmak istediğini.
Sonra bir gün yeniden aynaya baktığında, iyi kötü, doğru yanlış… Gördüğün her şeyin sana ait olduğunu fark edersin. Ben buradayım dersin.
Aslında en fazla neyi fark edersin biliyor musun? Üzerinde, içinde taşıdığın yüklerinin, seçimlerin çoğu sana bile ait olmadığını.
”Meyer bizler farkında ya da farkında olmadan ne kadar çok içimizde, üzerimizde yükler biriktirmiş olduğumuzu fark ederiz”.
Sana da tanıdık geldi mi?
Aynalar o aynalar var ya: Yalan söylemez. Çünkü ne varsa bizlere karşısına geçtiğimizde onu yansıtır vesselam.
Sevilce not: Aynada gördüğün yüz, senden vazgeçmeyen tek yol arkadaşındır.
Umut ışığınız hiç sönmemesi dileğimle.
