Hayat gariptir bazen…
Sanki görünmeyen bir terazisi var.
Bir yanından eksiltirken, diğer yanına tamamlıyor.
Kimi elinden alıyor, kimi avuçlarına umut bırakıyor.
Bazen biri seni yaralar, sonra hiç beklemediğin biri o yaraya merhem oluyor. Ne adı belli bu oyunun, ne de kuralı…
Kimileri giderken kalbini çalıyor, kimileri gelirken sana seni getiriyor.
Birinin aldığını öbürü veriyor ya da birileri veriyor.
İşte bu yüzden her gidiş bir boşluk değil, her geliş bir tesadüf değil.
Hayatın kendi içinde gizli bir adaleti var, görmesini bilene.
Hayat işte gariptir bazen.
Umut ışığınız hiç sönmemesi dileğimle
