İnsan olarak kendimizi iyi ve huzurlu hissetmek için arayış içerisine gireriz. En fazla da mutluluğu ararız. Fakat ne yazık ki bir çoğumuz mutluluğu dışarıdan içeriye almaya çalışırız. Oysa mutluluk ısrarla dışarıda aradığımız ama aslında içimizde saklı hatırlanmayı, hissedilmeyi bekleyen bir haldir.
Dışarıdan içeriye almaya çalıştıkça bu kalıcı değil geçici mutluluk olmakla beraber bazen saniyelik, saatlik te olabiliyor. Yeni eşya, yeni iş, sevgi dolu insan ilişkileri. Fakat bu durumlar bazen kalıcı eğil geçici mutluluklar olabiliyor. Kalıcı mutluluk ise önce kendi içimizden başlamamız gerektiğini bilmek ve bunun içinde kendimizi tanımamız gerekmektedir. Ne istiyorum?, nelerden hoşlanıyorum?, ihtiyacım neler? gibi soruların cevaplarını vermek kendimizin mutluluğunun inşasının anahtarı gibidir.
Bir diğer düşüncede mutluluk sanki her şeyin yolunda gitmesi gibi algılanabiliyor. Oysa mutluluk her şeyin her saniye her saat yolunda gitmesi değil, yolunda gitmeyen, aksilikler olabileceğini de kabullenip , sorunlar olduğunda bile onlarla barışık yaşayabilmekte. O durumlar her neyse onlara çözüm bulabileceğimizi düşünmekte.
Anonim bir yazıda şöyle bir cümleyle vardır: ” Mutluluk varılacak bir yer değil, yolun ta kendisidir”.
Yollarımızın mutluluğa çıkması dileğimle,
Umut ışığınız hiç sönmesin.
