Derler ki gereğinden fazla değer değer, soytarıyı kral edermiş.
İnsan bazen kendinden başka herkesi tahta çıkarır. İyi niyet, vicdan belki çok merhametinden dolayı. Fakat bu “çok” lar yüzünden kendini yaver yaptığını fark edemez.
Oysa hepimizin bildiği bir şey vardır : “Her şeyin fazlası zarar.”
Çok sevmek, çok vermek, çok düşünmek, çok fedakarlık …
Hepsi bir noktadan sonra bizi ya kral yapan ya da yaver yapan “çok” lardır.
Umut ışığınız hiç sönmemesi dileğimle
